Het was weer een gezellige opkomst deze week! De welpen gingen naar de ontdekhoek, om te vieren dat we dit jaar 70 jaar bestaan! Vier uur lang konden alle welpen naar hartelust experimenteren: zelf chips maken, met elektriciteit spelen, je eigen postzegels ontwerpen, een naamplaatje maken, je eigen koffie branden en malen, een bootje bouwen, een dijk bouwen om de vloed tegen te houden en nog veel meer! De welpen hebben zich heerlijk vermaakt.

Bij de verkenners werd er het Crazy 42 spel gespeeld. De bedoeling was om het Crazy 88 spel te spelen, maar de leiding had moeite met het bedenken van 88 dingen waarvan de verkenners een foto moesten maken. En zeg nou zelf, 42 is een veel mooier getal, toch? De verkenners gingen na de uitleg met een camera het water op om allerlei zaken vast te leggen. Van de kopse kant van de steiger, tot een probleem en een oplossing. De creativiteit van de verkenners werd op de proef gesteld. Dit maakte het waarderen van de foto's natuurlijk des te moeilijker, maar na een lang beraad en veel tellen bleek er toch een winnaar uit de boot gekomen te zijn. Al gaat het natuurlijk niet om het winnen, maar om het maken van de meeste creatieve foto's, al hebben we daar helaas geen voorbeelden van.

Tot volgende week!

Bij de welpen deze week begon de opkomst met een nieuwe versie van slagbal: de bal moest gewoon het veld in geslagen werden, maar daarna mocht de bal pas gebrand worden als alle veldspelers de bal hadden aangeraakt. De slagman rende in die tijd tussen twee pionnen heen en weer en vergaarde zo de nodige punten. En met een eindstand van 72-69 was het een spannende wedstrijd! Daarna werd wat gedronken in de schaduw van de eikenbomen. We hadden als leiding nog wat spellen bedacht, maar de welpen begonnen heel enthousiast met het verzamelen van de eikeltjes die op de bodem lagen. Zo'n buitenkans lieten wij als gehaaide zakenmannen natuurlijk niet liggen. Hans begon een winkeltje in spelmateriaal, zuid-afrikaanse kunst en goudstaven. Omdat de prijzen al snel de pan uitrezen had Pieter het briljante idee om een bank te openen en voordat we het wisten kwamen de meneer-president en mevrouw-president een bezoekje brengen aan ons kleine landje met zijn eikeltjeseconomie. Wat ons betreft weer een geslaagde opkomst!

Bij de verkenners was het tijd om eens wat langer te zeilen dan tijdens de normale opkomsten. De 18-uursrace werd namelijk gezeild op de Kralingse plas. Op vrijdagmiddag verzamelden de verkenners zich (nog vol goede moed) bij het clubhuis, om vervolgens in de sleep naar de Kralingse plas te varen. Daar stapten de laatste verkenners op en werden de boten versierd met door de zon opgeladen lampionnetjes en wat kerstverlichting die thuis nog rondhing.

Om 20 uur was de start van de race en moest er achttien uur gevaren worden. Een gedeelte van de leiding werd weer op de kant gezet om het avondeten te verzorgen, terwijl de rest de race vanaf het water bekeek. Langzaam werd het donker en werden de toplichtjes in de boten gehesen. Onze boten waren duidelijk zichtbaar dankzij de eerder genoemde verlichting. Daardoor waren ze goed te vinden toen even later de wraps, begeleid door raps, werden afgeleverd. Ook op de marel werd genoten van de (w)raps en werd er dankbaar gebruik gemaakt van de enorme afwasteil waar wij ons in bevonden.

Zo omstreeks 23 uur kwamen de eerste ouders aan boord van de marel om bij volle maan even een rondje te varen langs de verkennersboten. Daar was de sfeer nog opperbest en werd vermoed dat ze toch zeker in de top drie lagen. De volgende ouder stond alweer te trappelen om even een kijkje te kunnen nemen op het water, en werd daarom ook even rondgevaren. Op dat moment was het tijd voor de middernachtssnack. De voorverwarmde bbq werd aan boord gezet en de saté werd op het water afgebakken, waarna deze op de verkennersboten meteen heerlijk werd opgesmikkeld.

De nacht had verder weinig verrassingen; al regende het wel een keertje. Het ontbijt werd de volgende ochtend bij wat vermoeide kinderen rondgebracht. Gelukkig zat de sfeer er nog goed in, waar de ochtendgymnastiekmuziek die van de marel schalde, samen met de ochtendgymnastiek van Floris en Hans aan bij droeg. Floris besloot zelfs nog even een bad te nemen en werd vervolgens achter gelaten door zowel de verkenners als de leiding. Zoals altijd zijn de laatste uurtjes het zwaarst, maar werd er door de verkenners moedig doorgezeild. Waar de rest van de boten des nachts een slaappauze hadden ingelast, hebben onze verkenners doorgezet. Met resultaat, want tijdens de prijsuitreiking bleek dat de haai 1e was geworden en de hond 3e! Met kleine oogjes, maar een gelukzalig gevoel werd de sleep naar het clubhuis aanvaard. De boten werden schoongemaakt en langzaam droop iedereen af naar huis, om daar te eten, douchen en slapen. Meer foto's zijn hier te vinden: https://photos.google.com/share/AF1QipN7vMVM6CDXjAEpUFUOPnVZdsTHWVbL5UrHZjuQ9MP4KJStLgL3fNoD1yuLuPJlSA?key=dWllRVJ0c24wNFQ3ZkZMR1lOUlFlZG5tZGlXamVR

Tot volgende week!

Het was heerlijk zomerweer gisteren! Voor de verkenners was het perfect weer om even lekker te gaan zeilen. De boten werden opgetuigd en de verkenners verdwenen het water op. Door de leiding werd de marel onder handen genomen zodat we tijdens de 18-uursrace ook 18 uur kunnen varen. Al is het dan niet geheel door de wind aangedreven...

De welpen gingen deze week op de fiets naar Bergschenhoek. Het was een barre tocht, want onderweg bleken verschillende gemeenten hun best te hebben gedaan ons de weg te versperren. Maar onze stoere welpen lieten zich daar niet door afschrikken en hebben hun beste fietswiel voorgezet om tot in Bergschenhoek te komen. Aldaar gaven brandweer, politie en ambulances een kijkje in de spreekwoordelijke keuken en mochten de welpen in alle voertuigen klimmen en zien hoe zo'n wagen er van binnen eigenlijk uitziet. Na een heerlijk ijsje ging werd de tocht terug begonnen. Ergens op de molenlaan zijn we op mysterieuze wijze een groot aantal welpen aan een tuin met trampoline verloren (daar wonen de ouders van een paar welpen) en zijn we met de laatste drie bikkels terug naar het clubhuis gefietst. Al met al een mooie dag! Tot volgende week!

Na een goede nachtrust konden de vikingen op de dinsdag weer verder. De goden gaven de opdracht om de vletten op te tuigen met hele dwarse zeilen. De Zwoelen Zweden, Norse Noren, IJzige IJslanders en Dappere Denen zijn na het ontbijt begonnen met het voorbereidende werk, en met de hulp van Njord werd bepaald of de bedachte constructies wel zeewaardig zouden zijn. Helaas werd vanwege een onweersvoorspelling van Thor besloten om nog te wachten met het daadwerkelijke optuigen en zeilen. Terwijl de dwarszeilen gemaakt werden konden de Elandrijders en Wolventemmers aan hun schepen werken voor de grote zeereis. Zijn hadden namelijk al voor een deel van de reis de goede wil van de goden ontvangen, door op allerlei manieren hun kwaliteiten te tonen. De schepen werden uitgezaagd en geschilderd. 

In de middag werden de verkennersvikingen er op uitgestuurd door de goden voor een richtingsgevoelproef. Zij kregen een mooie kruispuntenroute en moesten het laten weten bij aankomst op het eindpunt. Maar door inmenging van Loki was het eindpunt niet alleen moeilijk te vinden, maar was het ook midden in een bos. De andere goden wilden gelukkig wel helpen met de terugroute. 

De welpen zijn naar hetzelfde gebied gebracht om zich even te vermaken in een speelbos. 

De offers die de vikingen die avond aan hun goden brachten waren prachtig, en de goden werden tevreden gesteld. De vikingen konden er gerust op zijn dat zij weer een dagje zouden kunnen rekenen op alle steun. 

 

Vandaag hadden de Elandrijders en Wolventemmers de laatste mogelijkheid om nog punten te verdienen om hun reis over de Noordzee zo voorspoedig mogelijk te laten verlopen. Dit deden zij door mee te doen aan de Vikingse Hooglandspelen. Bij dit evenement nemen de stammen het tegen elkaar op op een speelse manier. Natuurlijk was Tyr, de god van het recht, aanwezig om de spelen zo eerlijk mogelijk te laten verlopen. 

De verkenners kregen het groene licht van Thor en de andere weergoden om de dwarszeilen te tonen. Op het water werden er wedstrijden georganiseerd om te zien welk tuigage het efficiënts was. 

In de middag hebben de welpen het kamp afgesloten met een feestelijke ceremonie rond het scorebord, waarbij het winnende groepje een prijs in ontvangst mocht nemen. Er werd aan weerszijden handen geschud met felicitaties. 

Voor het avondeten kregen de vikingen een feestmaaltijd voorgeschoteld door de goden. De borden werden in de krat gelaten, en de friet en frikadellen werden gewoon op tafel gegooid! 

Na het eten werden de welpen opgehaald o hun reis te vervolgen. Wij zien hen graag terug na de vakantie! 

De verkenners konden nog genieten van de teruggekeerde zon en hebben tot zonsondergang gezeild. 

We hebben een drukke, warme start van het kamp gehad. In de Tropische hitte hebben de scouts van de Dr John Mott groep hun tentenkamp opgezet. Die avond hebben de Goden (Odin, Thor, Njord, Loki, Tyr en Baldr) zichzelf én de groepjes bekend gemaakt. De IJzige IJslanders, de Zwoele Zweden, de Norse Noren en de Dappere Denen nemen het tegen elkaar op. Daarnaast racen de Elandrijders en de Wolventemmers vanuit Scandinavië via Engeland en Duitsland naar huis.

 

Op dag twee hebben alle scouts een wedstrijd gehouden om te kijken wie de goden het meest kon eren met het maken van een totempaal. Toen het niet gelijk duidelijk was wie er gewonnen had  moesten ze gaan roven in naam van Thor.

Na een lekkere lunchpauze bleek de veroverde buit van de verkenners geroofd! De IJslanders, Denen, Zweden en Noren startten de achtervolging en probeerden zoveel mogelijk van de buit uit het water te vissen (om gewicht te verliezen en snelheid te winnen werd beetje bij beetje de buit over boord gegooid).

Toen de daders eindelijk aangehouden waren, bleken het de Elandrijders en Wolventemmers te zijn! De welpen wilden eigenlijk alleen een boot om de overtocht naar IJsland te kunnen maken. 

De verkenners hadden hun buit terug, maar de welpen hadden tóch geen boot meer. 

Na het avondeten werd er geofferd aan de goden en werd er een nachtwandeling gemaakt. De scouts waren verzekerd van een gunstige tweede dag van het kamp, ook de welpen zouden hulp krijgen van de goden om alsnog een boot te regelen.

 

Tot nu toe was het een erg voorspoedig kamp, met lekker eten en uiterst geschikt weer. Van een oude aanvaring bleek één van de masten verzwakt te zijn, maar met een knap staaltje knutselwerk van Njord en Asgard is de mast herrezen uit Helheim. 

Zitten bij het kampvuur

De reis naar huis

De totempaal

Offeren aan Njord